فوتبال ؛ بی آبروی زیبا رو …



زمان ارسال : دوشنبه, ۷ اسفند, ۱۳۹۶, ۲۳:۰۸   توسط : مدیریت

فوتبال ؛ بی آبروی زیبا رو …



ای فغان و ای داد از این یتیمی، از این فقر و از این بی آبروییِ فوتبال، که آن را به فحشا کشید!

این چه بازار و چه مشترهایی است که گریبان این فراورزش نازنین و زیبا را که روزی چراغِ نشاط اجتماعی این کشور بود، گرفته است و امروز پدیده ای بَزک کرده شده که بر سر چهار راه های لیگ‌های مختلف می‌ایستد و دلبری مبتذل می‌کند تا شاید اموراتی بگذراند!

ای فوتبال خسته از فساد، ای که حتی به جام جهانی رسیده ای با هزاران غده سرطانی:

یتیمی چون پدرانت یا سرداران بازنشسته از نظامند و یا مدیران ورشکسته از سایر حوزه‌ها!

فقیری چون برای داشتن یک ریال اسپانسر، یک ریال حق پخش، یک ریال شهریه دست گدایی دراز کرده ای!

بی آبرویی چون هر وقت هرجای کشور چه در سیاست، چه در مدنیت، چه در فرهنگ و چه در اقتصاد بلنگند، به سراغت می‌آیند و زباله ها و تفاله های کثیف خود را در داخل نطفه تو آبستن می‌کنند.

تنها و غریبی چون حتی آن اسطوره هایی را هم که در طی سالیان به اوج رسانده بودی، یا خبری از ایشان نیست، یا منفعلند، یا هضم در این فسادند و یا دستشان بسته است!

قصه برخی ستاره های فوتبالی دیروز و امروز ما، مانند آن پدر و مادری است که اسم نوزاد خویش را گذاشتند «رستم» و حالا می‌ترسند صدایش کنند!

_ از مدارس فوتبال بگویم؟

_ از لیگ‌های پایه بگویم؟

_ از نحوه آموزش مربیان بگویم؟

_ از واسطه‌ها و دلالان بگویم؟

_ از سیستم حیاط خلوت کمیته فنی و کمیته جوانان فدراسیون بگویم؟

_ از نحوه به کارگیری مربیان در باشگاه‌ها بگویم؟

_ از زد و بند های رسانه ای بگویم؟

_ از هواداران استادیوم‌ها بگویم؟

_ از مربیان نوظهوری که هنوز جوهر گواهی شرکت در دوره مربیگری اش هم خشک نشده، تیم لیگ برتری، لیگ یکی، لیگ دویی و… می‌گیرد بگویم؟

_ از کاپیتان های سابق تیم ملی که در عرض چند ماه، سرمربی چند تیم مختلف می‌شوند بگویم؟

_ از خانه نشینی مربیان کاربلد و متعهدی که سالها خاک زمین خورده اند بگویم؟

_ از مدیر منفعت طلبی که معیار انتخاب سرمربی‌‌اش شده اسپانسر بگویم؟

_ از کم سوادی نسبی اهالی فوتبال که در محافل غیر فوتبالی مسخره می‌شود، بگویم؟

از چه بگویم؟ چه چیزی برای فوتبال این پدیده بی کس و کار مانده که باید به آن افتخار کند، کدام عزت و شرافتی برای فوتبال مانده است که می‌تواند کمی سرش را بالا بگیرد!؟

آقای وزیر ورزش، آقای رئیس جمهور روحانی از بس فریاد زدیم و نامه زدیم و یادداشت دادیم به مسئولین سلسله مراتب پایین تر از شما و فرجی نشد، مستقیما شما را خطاب قرار می‌دهم:

بخدا این نامش فوتبال نیست، زباله دانی است برای هرزگی! برای فقر! برای یتیمی! برای انحراف افکار عمومی از دردهای اصلی جامعه!

بگذارید بگویم فوتبال هر کشور مصداقی از جامعه آن کشور و شیوه حاکمیتی بر آن جامعه است؛

_ ما جامعه ای کم تربیت، آموزش ندیده، کم فرهنگ و پر از عقده‌های پنهان داریم. و به شدت معتقدم هرکس می‌خواهد ماکت ایران ۴۰ سال اخیر را ببیند، بد نیست به فوتبال آن سری بزند!

آقای روحانی!
شما رئیس جمهور نظام مقدسی هستید که فوتبالش ابدا مقدس نیست…!

✍ وحید رحیمی
➖ یک ایرانی آواره در وطن





نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .